یشتر عصبانی شدم می خواستم برم سراغش که مونا محکم بازومو گرفت و گفت:« تو رو خدا آروم باش پد…
یشتر عصبانی شدم می خواستم برم سراغش که مونا محکم بازومو گرفت و گفت:« تو رو خدا آروم باش پدرام.» با آرنجم پسش زدم و با صدای بلند به روشنک گفتم:« بیا کاریت ندارم.» روشنک که از ترس نفس نفس می زد خودشو پشت کمد قایم کرده بود. این بار آروم تر گفتم:« بیا لباساتو بپوش بریم خونه.» با ترس و لرز اومد بیرون و مانتوشو تنش کرد. داشت گریه می کرد. محسن آروم خودشو کشید بالا ونشسته به دیوار تکیه داد. صورتش انقدر خونی بود که قیافه ش دیده نمی شد. روشنک که داشت شالشو سر می کرد رفتم دستشو گرفتم و در حالیکه محکم مچشو تو دستم فشار می دادم با خودم کشیدمش و از خونه بردمش بیرون. در ماشینمو باز کردم و هلش دادم تو ماشین. بعد در ماشینو کوبیدم و خودمم سوار شدم. مونا دنبالمون اومده بود و داشت همینطوری التماس می کرد. می خواستم حرکت کنم که دستشو چند بار محکم کوبید رو شیشه. با حرص شیشه رو دادم پایین و گفتم:« چیه؟!» با گریه گفت:« من با این جنازه که رو دستم گذاشتی چیکار کنم؟» به ماشینی شیکی که جلو در خونشون پارک بود اشاره کردم و گفتم:«ماشین بابا جونتو بردار برسونش بیمارستان. نترس چیزیش نیست با دو تا بخیه رو به راه میشه.» بعد گاز دادم و با نهایت سرعت از اونجا دور شدم. با آستینم اشکامو پاک کردم و آروم گفتم:«چرا؟! چرا روشنک؟! واسه چی این کارو با من کردی؟! مگه همیشه نمی گفتی دوستم داری؟» روشنک که قبل از این بی صدا گریه می کرد، با شنیدن این جمله صدای هق هق گریه هاش بالا گرفت. این دفعه با هر چی توان تو بدنم داشتم داد زدم:« آخه چرا لعنتی! چراااا!!!» روشنک می خواست آروم دستشو بذاره رو شونم که با حرص برگشتم بهش نگاه کردم. فوراً با ترس دستشو عقب کشید. می خواست حرف بزنه که انگشتمو به نشونه ی تهدید گرفتم جلوشو گفتم:« فقط حرف نزن! یه کلمه حرف بزنی اینجا هردوتایی مونو آتیش می زنم.» با گریه گفت: پدرام... با پشت دستم محکم زدم تو دهنش. دندوناش لبشو برید و دهنش پر خون شد. نمی دونستم باید چیکار کنم. انقدر فکر تو کله م می چرخید که دیوونه م کرده بود. ماشینو جلو در خونه شون نگه داشتم. درو باز کردم و از ماشین پیاده ش کردم. زنگ درو چند بار پشت سر هم زدم. روشنک با التماس گفت:« می خوای چیکار کنی پدرام؟! تو رو خدا این کارو نکن.» با عصبانیت گفتم:« تو خفه شو. نمی خوام صداتو بشنوم.» وقتی در باز شد همینطور که دست روشنکو گرفته بودم و دنبال خودم می کشیدمش سریع رفتم تو خونه. مامان و بابای روشنک هر دو شون خونه بودن. مامانش یه نگاه به سر و وضع و لباسای خونی من و صورت خونی روشنک و قیافه ی درب و داغون هر دومون انداخت و با وحشت گفت:« یا امام زمان! چی شده؟!» دست روشنکو ول کردم و هم زمان هلش دادم جلو. یکم تلو تلو خورد و به زور تعادلشو حفظ کرد. باباش اومد جلو و با تعجب گفت:«چه اتفاقی افتاده پدرام؟! چرا شما دو تا این شکلی شدین؟! نکنه تصادف کردین؟! آره؟!» با عصبانیت گفتم:« از دختر دسته گلتون بپرسین چی شده.» بعد یه نگاه تنفر انگیز به روشنک انداختم. مامان روشنک بهش نگاه کرد و گفت:« چی شده روشنک؟! تو کجا بودی؟» روشنک ساکت بود و فقط گریه می کرد. با سر و صدای ما روژین فوراً از اتاقش اومد بیرون و با نگرانی گفت:« این جا چه خبره؟ چی شده پدرام؟» بعد زودی رفت روشنکو بغل کرد. ساعت و حلقه مو از دستم در آوردم و پرتشون کردم روی میز. بعد به پدر و مادر روشنک که داشتن با نگرانی و تعجب بهم نگاه می کردن با حرص گفتم:« من دیگه دخترتونو نمی خوام. می تونین بدینش به کسی که آرزو شو داره و قایمکی میره تو بغلش.» روشنک همینطور که با صدای بلند گریه می کرد روژینو زد کنار و از سمت پله ها دوید طرف اتاقش. منم بدون هیچ حرف اضافه ای از خونه شون زدم بیرون. مامانش چند قدم دنبالم اومد و دو سه بارم اسممو صدا کرد ولی اهمیتی ندادم و سوار ماشینم شدم. با نهایت سرعت از اونجا دور شدم. ولی نیم ساعت بعد که یکم آروم تر شدم از رفتارم خیلی پشیمون شدم. وقتی به این فکر می کردم که به این راحتی روشنکو که این همه برای زندگی با اون نقشه کشیده بودم از دست دادم داشتم دیوونه می شدم. اون شب حالم خیلی بد بود. طوری که حتی به خودکشی فکر می کردم. تا اینکه به احسان زنگ زدم. همیشه تو بدترین شرایط وجود احسان کنارم آرومم می کرد. می دونستم دیر وقته و احتمالاً اون خوابه ولی باید بهش زنگ می زدم که بیاد پیشم. گوشی رو برداشت و با یه لحن خوابالو گفت:« بله!» هیچی نتونستم بگم فقط دلم می خواست گریه کنم. احسان دوباره گفت:« چرا حرف نمی زنی؟! آزار داری زنگ می زنی نصف شبی مزاحم مردم میشی؟» با یه صدای گرفته گفتم:« پاشو بیا اینجا. ده دقیقه ای خودتو برسون.» - می دونی ساعت چنده؟ چرا صدات داره از تو چاه در میاد؟ چی شده باز نصفه شبی مرض گرفتی نمی ذاری بخوابیم؟! - باید ببینمت تا بهت بگم. - ولولوس گرفتی؟خب بنال ببینم چه مرگته؟! - حالم خیلی بده احسان. - شماره ی اورژانس 115 هه! - داری تو ا
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.