ی و از نیما میگفتی...
ی و از نیما میگفتی... چاییش رو نصفه توی سینی گذاشت و با گفتن جملهی "نمیدونم والا... من که چیزی یادم نمیاد" برای پوشیدن لباسهاش و رفتن به اداره به اتاق رفت. اولین بار بود که جوابی نداشت و اینجور سراسیمه شده بود. همین شک من رو بیشتر کرد. همون روز سرزده به ادارشون رفتم. وارد اتاقش شدم. مرد جوونی که از راحتی بیش از حدش روی صندلی کنار میز غزل مشخص بود همکار اونه، بلافاصله با لحن بدی ازم خواست بیرون باشم تا کارشون تموم بشه! دیگه تحملم تموم شد و سکوت غزل هم یشتر عصبانیم کرد. به سمت مرد رفتم و درحالیکه از نگاهم متوجه نیتم شده بود و از جاش بلند می شد باهاش گلاویز شدم. غزل که تازه زبونش باز شده بود با اصرار ازم میخواست تمومش کنم و همکارش رو ول کنم. _فرزاد ولش کن! فرزاد توروخدا! من آبرو دارم اینجا... فرزاد این همکارمه... یقه مرد رو رها کردم و از هم فاصله گرفتیم. مردک با یه دست دماغش رو گرفته بود و با تکون دادن انگشت اشاره دست دیگه، من رو تهدید میکرد. غزل با احترام اینبار گفت: _آقای صالحی شما تشریف ببرید تو اتاقتون. من معذرت میخوام... وقتی همکارش حرفش رو نشنیده گرفت و به تهدیدهاش ادامه داد غزل این بار با لحن ملتمسانه گفت: _آقای صالحی! خواهش میکنم برو اتاقت. بیشتر ازین آبروی من رو تو این اداره خراب شده نبرید.... دوباره بغض و دوباره اشک.... با رفتن اون مردیکه به هر بدبختی بود آرومش کردم و از اتاقش بیرون اومدم. چشمم به در نیمه باز اتاق روبرویی افتاد. صدای صالحی که به گوشم خورد وارد اتاق شدم. پشت میزش سرش رو بالا گرفته بود و چندتیکه یخ داخل نایلون روی دماغش که ازش خون سرازیر بود گذاشته بود. قبل از حرف زدن چشمم به تابلوی اسمش روی میز افتاد : "نیما صالحی" . به سمتش حملهور شدم و ...... یکساعت بعد توی کلانتری بودیم و غزل با التماس و خواهش صالحی رو راضی به رضایت کرد و هردو به خونه برگشتیم. تازه بحث و دعوای اصلی بین ما شروع شد. _من با چه رویی برم اداره دیگه؟ آخه تو چرا اینقدر بدبین و شکاکی؟ مگه من چیکار کردم؟ کجا پامو کج گذاشتم که تو بهم اینجور بی اعتمادی؟ _ببین غزل! دیگه حنات پیش من رنگی نداره. دیگه نمیتونی دست پیش بگیری و خودت رو خلاص کنی. این مردیکه لندهور همونیه که هرشب تو خواب اسمش ورد زبونته. همون که پیامش تو گوشیت بود و اونجوری کنار میزت در حال دل و قلوه دادن باهات بود. نگو بدبین. من واقع بینم. _مرده شور خودت و منطق مسخرت. دیگه باهات حرفی ندارم. تو هم فکر کن من هرزم! همین فردا بیا یریم و از هم جدا بشیم تا هردو از هم راحت بشیم. من دیگه تحمل تو و رفتارات رو ندارم. بغض و اشک و سکوت..... این دعواها و رفتارهاش ادامه داشت. نه شک از تو سرم بیرون میرفت و نه حس عذاب وجدانی که نکنه همه چیز توهم ذهنم باشه و بیجهت به وفاداری و علاقه زن رویاهام شک کردم. تا اینکه اونروز همه چیز واسم واضح شد و دیگه از شک به یقین رسیدم. پنجشنبه بود. صبح برخلاف غزل من تعطیل بودم و تنها توی خونه سرگرم کارهای شخصیم بودم. با صدای زنگ، در خونه رو باز کردم. زن جوونی با ظاهری آراسته، عینک آفتابی خودش رو از روی چشمهاش برداشت و بعد از سلام کردن گفت: _آقا فرزاد! من مژده هستم. همسر سابق صالحی همکار خانمتون. اگه اجازه بدید خواستم کمی باهاتون صحبت کنم. با شنیدن اسم صالحی خودم هم مشتاق شنیدن حرفهاش بودم و به داخل دعوتش کردم. اصرار کرد که بیخیال پذیرایی بشم و فقط بشینم و به حرفهاش گوش کنم. روبروش نشستم و گفتم گوشم با شماست. _ چندباری خواستم بیام و باهاتون حرف بزنم ولی نخواستم کاری که همسرت با زندگی ما کرد رو با زندگی شما بکنم! تا اینکه شنیدم توی اداره با نیما درگیر شدید و فهمیدم شما هم متوجه رابطه غزل با نیما شدید یا حداقل شک کردید. خواستم بیام و بگم چرا کار ما به جدایی کشید. بعد از ازدواجمون چندباری متوجه شدم که نیما سروگوشش میجنبه و کم کم دچار اختلاف شدیم. هرچند اون زیربار نمیرفت و من رو به جنون متهم میکرد، ولی من به حسم تردید نداشتم و میدونستم اون دیگه دلش با من و این زندگی نیست. باهاش اتمام حجت کردم که یه بار دیگه کوچکترین چیزی ازش ببینم از پیشش میرم و باید قید زندگی با من رو بزنه. مدتی گذشت و اوضاع در ظاهر خوب بود تا اینکه یه شب متوجه گوشی و خط دومش شدم که پر از پیامهای اون و غزل بود. نمیخوام از جزییات پیامهاشون براتون بگم و خودم و شما رو بیشتر ازین ناراحت کنم، فقط خواستم بدونید من به خاطر همین ارتباط درنهایت قید زندگی رو زدم و از اون نامرد بی همه چیز جدا شدم. اگه زن پست و بی احساسی بودم همون موقع همه جا جار میزدم و آبروی غزل رو هم میبردم، ولی نخواستم زندگیتون نابود بشه. گفتم شاید خام حرفهای نیما شده و بعد ازین سر عقل بیاد. اما الان حس کردم حق شماست که واقعیت رو بدونید. حرف هاش که تموم شد با عجله خداحافظی کرد و رفت. غزل که به خونه اومد، منتظر مو
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.