هتل کنار دریا (۴)
هتل کنار دریا (۴) 1402/10/16 #هتل آب بالا آمده بود. مد شبانه بود و من چرا فراموش کرده بودم که آن شب، شب مد اصلی بود و ماهی که در افق بود کشندی برای ما مرگبار ایجاد کرده بود. پشت سرم را نگاه کردم. حدسم درست بود. تمام مسیر پشت سر ما زیر آب فرو رفته بود و تنها برآمدگی که ما روی آن نشسته بودیم خشک بود. پیش خودم فکر کردم ایرادی ندارد. میشود روی پل راه رفت. هر چند زیر آب باشد و به خشکی رسید. اما در همین موقع اتفاقی افتاد که همهی ماجراهای بعد را رقم زد. تختههای وسط پل، گویا با طنابی فرسوده و پوسیده محکم شده بودند و طناب در رفت. تختههای وسط از جا در رفتند و به روی آب آمدند و همراه خود سایر تختهها را هم کشیدند. چیزی نگذشت که بین سکوی ما و ساحل اثری از پل اسکله باقی نمانده بود. لیلا از شنیدن صدای در رفتن تختهها برگشته بود و با سرعتی باور نکردنی سر پا ایستاد و همراه من با ناباوری از بین رفتن پل را تماشا کرد. پلی که تنها راه رسیدن ما به خشکی بود. حالا بین خشکی و ما دو نفر، برجی مونث و نویسندهای که نصف قد او را داشت، بیش از صد متر آب عمیق سرد بود که تختههای پل هم روی آن شناور بودند. به این فکر کردم که روی یکی از تختهها برویم و خودمان را به ساحل برسانیم. اما تختهها کوچکتر و پوسیدهتر از این بودند. لیلا شروع به لرزیدن کرد و لرزیدن آن هیکل عظیم باعث شد زمین زیر پای من بلرزد و من متوجه لرزش او شوم. داد زدم: «نگران نباش. میتونیم برسیم. نگاه کن.» و دستم را به سمت نوری که از سمت ساحل میآمد دراز کردم. «فاصلهای نیست.» کنار این دختر جوان ترسیده شجاع شده بودم. مسیر را تخمین زدم. میشد قبل از فلج شدن از سرما به آن طرف رسید. بستگی به این داشت که لیلا شنا بلد بود یا نه. گفتم: «شنا بلدی؟» و لیلا از آن بالا با ناباروری نگاهم کرد. «شنا؟ توی دریای به این سردی؟» گفتم: «تقلا میکنیم یخ نمیزنیم.» و تکرار کردم: «شنا بلدی؟» گفت: «آره.» گفتم: «خوبه. دست و پاهای تو خیلی بلندتره. زود به ساحل میرسی.» لیلا به سمت من برگشت و روبروی من قرار گرفت. سرم را بالا بردم. از ورای پستانهای بزرگش که میتوانست روی سرم سایه بیندازد به چشمهایش نگاه کردم و لبخند زدم. «جدی نمیگی.» با اطمینان گفتم: «جدی میگم. من قبلا این کار رو کردم.» تمام هیبت مردانهام را در گفتن این جمله به کار بردم. چشمهایش را بست و دهانش باز شد. انگار از ترس نمیدانست چه کند. گفتم: «بیا لیلا. من این کار رو کردم. نصف تو هم نیستم. اصلا باهات مسابقه میدم و شکستت میدم.» تا گفتم مسابقه، انگار روح دیگری در بدن لیلا دمیده شد. سر و شانههایش را صاف کرد و هیکل برج مانندش ارتفاع بیشتری گرفت. زیر نور مهتاب دیدم نیشخندی روی لبهایش نشست. گفت: «باشه. ولی مسابقهای در کار نیست.» بیهوا تویآب شیرجه زد و از زیر آب بیرون آمد. بعد دستش را جلو آورد و مثل هر دفعه بیهوا انگار هیچ وزنی نداشته باشم مرا از کمرم گرفت و برداشت و روی پشتش گذاشت. آب یخ تمام وجودم را سرد کرد. به لرزه افتادم. لیلا با صدایی لرزان از سرما گفت: «سفت بچسب. برنمیگردم.» روی لباس خیس لیلا جایی برای گیر دادن دستهایم پیدا کردم. فقط همین که به او وصل بودم کافی بود. میدانستم خودم با تقلا و تلاش و ارادهی زیاد است که میتوانم آن مسیر را شنا کنم. اما با هیکلی که لیلا داشت و آن قدرتی که من نمیتوانستم فکرش را هم بکنم، به راحتی به آن سمت میرسیدیم. خیال داشتم کنار او شنا کنم. اما اینجوری بهتر بود. دستهای بلند و قدرتمند لیلا درون آب میرفت و در میآمد و پاهای درازش باله میزد. پشتش که من روی آن بودم
داستانهای مشابه
- هتلپارسا، آرمین و دیگران (۲)اجتم پارسا، آرمین و دیگران (۲) هتل
- هتلخاطره هتل مشهد با فاطمهاجتم خاطره هتل مشهد با فاطمه هتل
- هتلهتل کنار دریا (۳)اجتم هتل کنار دریا (۳) هتل
- هتلمتل (۱)اجتم متل (۱) هتل
- دوست دخترسکس با ستاره در هتلاجتم سکس با ستاره در هتل دوست دختر
- گیکون دادنم توی هتلاجتم کون دادنم توی هتل گی
- گیکون دادن تو هتلاجتم کون دادن تو هتل گی
- گیتو هتل کون دادماجتم تو هتل کون دادم گی
- گیکون دادن به همکارم در هتلاجتم کون دادن به همکارم در هتل گی
- فتیشخاطره فراموش نشدنی آنتالیااجتم خاطره فراموش نشدنی آنتالیا فتیش
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.