کربلاست بی پایان

 
ای پیام آزادی ای شکوه جاویدان
ای صنوبر خونین بر کتیبه ی دوران
ای غریو آزادی ای اریکه ی یاری
ای حلاوت لبیک بر مذاق هشیاران
در مطاف ربانی ورد عشق می خواندی
پس بلاشبیه اصلا آن دعاست یا قرآن
در نواده ی احمد گنج صبر موروثی است
کوه صبر ایوبی هدیه ای است از خوبان
در میان یارانت قرص ماه می تابد
ابتدای زیبایی حسن یوسف کنعان
ارتش سلیمان هم بینظیر بود اما
در برابر یاران صخره ای ز کوهستان
آتشی که از نمرود بر خلیل بستان شد
شعبه ای است از آه کودکان نخلستان
خشم بی مهابایت در مصاف عاشورا
پر صلابت و محکم همچو موسی عمران
با تمام زشتی ها عاشقانه بخشیدی
مهربان تر از عیسی بی دریغ چون باران
هود و صالح و داوود درس وحی می خواندند
جبرئیل وحی از تو می گرفت اذن آن
جمع انبیا بنشست در رسول سیمایت
عمر نوح بایستت عمر نوح کشتیران
کیستی نمی دانم چیستی چه گویم من
آنچه را که دانستم کربلاست بی پایان
شور عشق می جوشد از خزانه ی خورشید
می تپد هزاران سال بر دل جوانمردان
این غریق را امشب در سفینه ات بنشان
تند و زود بگذارش بر بلندی ایمان
کربلاست در ایران از شمال تا تهران
ناله هاست هر شب در طبل و سنج خوزستان
گریه های جانانه سهم خانه ی تنگ است
یا بساز این ویران یا بسوز این هجران
 
ایمان ؛ محرم الحرام سال هزار و چهارصد و چهل و پنج هجری قمری
 
 

منبع

امتیاز به این post
ری اکشن شما چیست ؟
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *