بخاطر یه مشت ریال
بخاطر یه مشت ریال 1402/04/23 #اروتیک #گی بالاخره بعد از یه لالمونی طولانیمدت، صدای آسانسور در اومد. حدس زدم که داخل آسانسور باشه و آسانسور توی طبقه ما متوقف بشه. همین هم شد. با پای خودش داشت میاومد. البته اینکه اینجا محل زندگی اون هم بود توی اومدنش بیتاثیر نبود؛ اما خب، میتونست قتلگاهی هم باشه که خودش داره با پای خودش اونجا میاد. بعد از دو سال همخونه بودن؛ صدای اومدنش رو میشناختم و مطمئن بودم خودشه. حالت ایستادنم رو سریع چک کردم تا خوب عصبانیتم رو برسونه. با کلید انداختنش دیگه شکی نبود که خودشه. کلید رو توی قفل چرخوند و داخل شد. تا چشمش به من افتاد که روبهروی در ایستاده بودم بعد از چند لحظه مکث زبون باز کرد:«پس بالاخره فهمیدی!». اینکه انکار نمیکرد کار، کار خودش بوده حالم رو بیشتر به هم میزد. تنها چیزی که جلوم رو میگرفت تا همون اول کار بهش حملهور نشم؛ این بود که میخواستم جواب این سوالم رو بگیرم:«چرا؟» خندید:«خب چون خودم میخوامت!». شنیدن این جمله از یه دوست چندساله؛ حالبههمزن بود. همین برای حمله کردن بهش کافی بود. نبود؟ ناخونای دست مشتکردهم، ناخودآگاه فشار زیادی روی کف دستم میآوردن. بهشون التماس کردم این یه بار رو قوی باشن. حس کردم ناخونهام در جواب سر تکون دادن؛ پس ریهم رو پر کردم و بعدش نیرو بود که ظرف پاهام رو پر میکرد. فاصله کوتاه بینمون رو خیلی سریع طی کردم و قبل از اینکه بتونه دستاش رو به اندازه کافی بالا بیاره و جلوم رو بگیره؛ هلش دادم سمت دیوار. احمق، انتظارش رو نداشت. شاید هم ایراد از من بود که نتونسته بودم حالت افراد عصبانی رو توی ایستادنم منتقل کنم. به هر حال همونقدر که انتظار هل داده شدن رو نداشت؛ انتظار مشتی که بعدش تو صورتش فرود اومد رو هم نداشت. واحد آپارتمانمون، با هر بار پایین اومدن مشتم توی صورتش؛ تاریک و خالی میشد. انگار که فقط من و اون توی جهان وجود داشتیم. هیچی نمیگفت و در حالی که خونِ دماغ و دهنش بیشتر و بیشتر از هم غیرقابل تشخیص میشد؛ میخندید. کار تاریک شدن و کمجزئیات شدن آپارتمان اونقدر با مشتهای من ادامه پیدا کرد که دیگه فقط من بودم و اون. خیلی اهل دعوا کردن نبودم؛ اصلا نمیتونستم ظاهر خودم رو توی اون شرایط حدس بزنم. اما ظاهر اون، خنده گندهای بود توی یه دهن خونی، که دائما روی صورتش کش میاومد. لبهاش تا جایی کش اومدن که حس کردم چیزی جز لبهاش روی صورت نداره. به یه بهانه نیاز داشتم تا از خسته کردن خودم با مشتهای بینتیجه دست بردارم؛ اما اون دست از خندههاش نکشید. وسط خندههای کشدارش گفت:«بزن بابا! بزن مرد! ناسلامتی خودکشی دوستپسرت کار من بوده.». حس میکردم یه صدایی از ناکجا میخواست ولش کنم؛ اما من که قرار نبود گردن دوستم رو بعد از اون جمله که گفت، نشکنم. قرار بود؟ دستمو به سمتش دراز کردم؛ و بعد صدای خفیف خرد شدن، همه صداهای دیگه رو خفه کرد. لیوان شیشهای با خرد شدنش روی زمین، داد میزد که باید گندکاری رو جمع کنم. دراز شدن دستم برای شکستن گردن دوستم توی عالم خیال، نتیجهش فقط شکستن یه لیوان روی زمین بود. نتیجه بزرگترش این بود که یادم میآورد هنوز پنج دقیقهس که به همخونهم زنگ زدم و گفتم فوری بیاد خونه. اون هم که عادت کرده بود به این تلفنهای فوری من؛ یحتمل مثل دفعههای اول زود خودشو نمیرسوند؛ چون حالا دیگه عادت داشت و هل نمیکرد که شاید مثلا خونه آتیش گرفته باشه و باید زود خودشو برسونه؛ حالا دیگه لفتش میداد. مثل چوپان دروغگو شده بودم که تلفنهای فوریم نهایتا به میل من برای صحبت درمورد یه مطلب بیاهمیت ختم میشد. البته امروز، وا #گی
داستانهای مشابه
- اروتیکبخاطر یه مشت ارز دیجیتالاجتم بخاطر یه مشت ارز دیجیتال اروتیک
- اروتیکتراریختههااجتم تراریختهها اروتیک
- اروتیکتشویشاجتم تشویش اروتیک
- اروتیکآتلیهی شمارهی ٢٧اجتم آتلیهی شمارهی ٢٧ اروتیک
- گیلذت با طعمی متفاوتاجتم لذت با طعمی متفاوت گی
- گیپیراهن قرمز (۲)اجتم پیراهن قرمز (۲) گی
- گیپیراهن آبی (۱)اجتم پیراهن آبی (۱) گی
- اروتیکشرط بندی خاصاجتم شرط بندی خاص اروتیک
- اروتیکهمتای سفید من، سرخ شده بود!اجتم همتای سفید من، سرخ شده بود! اروتیک
- اروتیکنمایش سارااجتم نمایش سارا اروتیک
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.